Trądzik

    Definicja i przyczyny

Trądzik to choroba zapalna mieszków włosowych i gruczołów łojowych, zlokalizowana najczęściej na twarzy, szyi, karku, ramionach i plecach. Charakteryzuje się występowaniem wykwitów niezapalnych (zaskórników), wykwitów zapalnych (grudki, krosty, torbiele), a także przebarwień i blizn. Zmiany trądzikowe zwykle mają długotrwały przebieg, często trudno się je leczy, a schorzenie bywa przyczyną dyskomfortu emocjonalnego. 

 

Trądzik pojawia się głównie u młodzieży w okresie dojrzewania płciowego, jednakże jego występowanie obserwuje się także  w starszych grupach wiekowych. Po wyleczeniu aktywnej postaci choroby na skórze pozostawać mogą pozapalne blizny. 

 

Przyczynami trądziku są między innymi zaburzenia hormonalne, ginekologiczne, infekcje, uwarunkowania genetyczne, cukrzyca, zaburzenia odporności, a także niektóre leki (np. steroidy). 

 

    Przykłady badań

TSH, fT4, LH, FSH, estradiol, testosteron, androstendion, siarczan dehydroepiandrosteronu, SHBG, prolaktyna, kortyzol poranny, glukoza, lipidogram, morfologia, CRP, poziom przeciwciał IgG, IgM, IgG, badanie przesiewowe na HIV, AST, ALT, CPK.  Po konsultacji z lekarzem lub przy wyjątkowo dużych i ropnych zmianach można pobrać posiew z antybiogramem. 

 

    Leczenie i postępowanie

Postępowanie lecznicze w trądziku jest wielopłaszczyznowe. Istnieje szereg uzupełniających się metod leczniczych farmakologcznych i wspomagających. Jednym z elementów leczenia trądziku jest zdrowa dieta. Trądzikowi sprzyjają pokarmy wysokokaloryczne, tłuste, posiłki fast-food oraz słodycze, w tym niestety czekolada. 

 

W przypadku występowania zaburzeń metabolicznych, endokrynologicznych lub ginekologicznych sprzyjających trądzikowi należy je leczyć (np. cukrzyca, zaburzenia funkcji tarczycy, zaburzenia kory nadnerczy, zespół policystycznych jajników). 

 

W leczeniu farmakologicznym trądziku stosuje się preparaty miejscowe oraz doustne. Preparaty stosowane miejscowo na skórę zawierają takie substancje jak: nadlenek benzoilu, kwas azelainowy, antybiotyki (klindamycyna, erytromycyna), tretynoina. W leczeniu doustnym używa się między innymi antybiotyków, leków antyandrogenowych oraz izotretynoinę. Każda z grup leków może mieć niestety działanie obciążające na organizm. Antybiotyki mogą wywołać zaburzenia flory bakteryjnej w jelitach, jamie ustnej, pochwie. Z kolei izotretynoina ma działanie teratogenne, dlatego nie wolno przyjmować jej w trakcie ciąży. 

 

Leczenie trądziku wspomaga się działaniami kosmetycznymi, np. peelingami, a także gamą dermokosmetyków. Wiele preparatów posiada w swoim składzie środki o działaniu keratolitycznym np. kwas salicylowy, czy siarka, a także ala-hydroksykwasy. 

 

Leczenie aktywnego trądziku można wspomagać laseroterapią fotodynamiczną. Odpowiednio dobrane światło laserowe unieszkodliwia bakterie wywołujące trądzik oraz zmniejsza produkcję wydzieliny gruczołów łojowych; poza tym poprawia teksturę skóry oraz zmniejsza powstawanie blizn. W sytuacji, gdy po wyleczeniu aktywnego trądziku, na skórze pozostają blizny zastosować można tzw. lasery frakcyjne. 

 

    Lekarze

Dermatolog  >>>

Endokrynolog  >>>  


    Pakiety badań 

Pakiet diagnostyki trądziku  >>>